Χωρίς περιττολογίες και πρόλογο, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με στηρίξατε και αυτή τη φορά στις εκλογές και επιλέξατε με την ψήφο σας να συνεχίσω στο θώκο της τοπικής αυτοδιοίκησης, στο Δήμο Νεάπολης-Συκεών, στο πλευρό του Δημάρχου μας, Σίμου Δανιηλίδη. Συγχαρητήρια επίσης και στους συνυποψηφίους της παράταξης, εκλεγμένους και μη, για τον τεράστιο αγώνα και την ευγενή άμιλλα που επέδειξαν καθ' όλη την προεκλογική περίοδο έχοντας αντιληφθεί ότι τα κάστρα μόνο από μέσα δύνανται να καταρρεύσουν, κάτι το οποίο, ποτέ δεν θα επέτρεπε κανένας από εμάς να συμβεί.
Το ήθος των συναγωνιστών-συντρόφων μας το μνημόνευα και θα το μνημονεύω μέχρι τέλους! Θα μου επιτρέψετε όμως να μην προβάλω περισσότερο τα συναισθήματα που γεννήθηκαν έπειτα και από αυτή τη δοκιμασία. Τουλάχιστον όχι σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Από αύριο, σηκώνουμε μανίκια και ξαναπιάνουμε δουλειά. Το πραγματικό ευχαριστήριο μήνυμα από πλευράς μου θα υπογραφεί με πράξεις και έργα για το Δήμο και τους Δημότες μας, όπως συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια συμπόρευσής μας.Πάντα καθαρά, διάφανα και ειλικρινά όπως μάθαμε ο ένας τον άλλο.
ΥΓ: Για το τέλος μόνο θα μου επιτρέψετε να πω κάτι που νομίζω ότι το οφείλω σε κάποιους ανθρώπους. Ευχαριστώ την οικογένειά μου. Τον γιο μου, Σπύρο, τη θυγατέρα μου, Βηθλεέμ, και την αγαπημένη μου νύφη, τη Γεωργία μας που πια αποκαλώ, κόρη, για όσα μαθαίνω μέσα από τα μάτια τους και με αναγκάζουν να γίνομαι καλύτερος γι' αυτά και για τις γενιές τους.
Για το ήθος τους και το κουράγιο τους να στέκονται δίπλα σε έναν άνθρωπο που αγωνίζεται καθημερινά για πολλούς. Στα παιδιά αυτά, που ίσως θα έπρεπε να ζητήσω κάποιες φορές συγγνώμη, επειδή οι αγώνες για την κοινωνία απαιτούν στιγμές από το χρόνο τους.
Στα παιδιά αυτά που περήφανα δεν μου επέτρεψαν ποτέ να εγκαταλείψω όλα όσα χτίσαμε και θα χτίσουμε. Στα παιδιά μου, Σπύρο, Βηθλεέμ και Γεωργία, που τόσο αγαπώ, ένα τεράστιο ευχαριστώ.
Και το πιο μεγάλο ευχαριστώ για το τέλος...
Σε εκείνη που από την πρώτη ημέρα είναι το στήριγμα, η κολώνα, η αρχή μου και το τέλος... Ευχαριστώ τη σύζυγό μου, Κατερίνα, που χωρίς αυτή, το ταξίδι δεν θα ξεκινούσε και η ιστορία δεν θα γραφόταν ίδια. Ευχαριστώ την αγαπημένη μου, την ηρωίδα μου, μητέρα των παιδιών μου για όσα μοιραστήκαμε και αυτά που θα μοιραστούμε.
Να είστε όλοι καλά.
Συνεχίζουμε...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου