Χρυσα Σαμου Υποψηφια Περιφερειακη Συμβουλος Με τον Αποστολο Τζιτζικωστα

Μ' έναν έξυπνο τρόπο (τοποθετεί τα αρχικά του ονόματός της στην έναρξη κάθε πρότασης) η αγαπημένη μου φίλη, εκφράζει τις θέσεις/προθέσεις/διαθέσεις της και μας ενημερώνει με τον χαρισματικό πάντα γραπτό της λόγο, γιατί διεκδικεί μια ψήφο στις επερχόμενες εκλογές.

ΧΡΥΣΑ μου, καλή επιτυχία. Γιατί αν όχι εσύ, τότε ποιος/α;
Χρήσιμο για τους τόπους μας τις κοινωνίες και το αύριο των παιδιών μας, θα ήταν πρώτα απ’ όλα να «κερδίσουμε» όλοι τον αιώνιο αντίπαλο της κάλπης που είναι η απαξίωση και ο ωχαδελφισμός… Η αποχή δεν είναι λύση… Στις επικείμενες εκλογές, ψηφίζουμε, γιατί είναι το αναφαίρετο ύψιστο πολιτειακό δικαίωμα, που με δημοκρατική διαδικασία, μας κάνει κοινωνούς στον ορισμό της μοίρας μας, αφού η εκλογή θα αφορά στις ζωές μας και θα τις ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό και για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ρεαλιστικό είναι το κακέκτυπο του παρελθόντος, όπου με γνώμονα «Γκρούεζες», «Καλοχαιρέτηδες», «συστήματα», «προβατοποίηση», «αλισβερίσια», «ταυτότητες», «υποχρεώσεις», «σόγια», «δηθενιές» κι «εμφανίσεις» άνευ ουσίας και περιεχομένου, σε κοινωνικότητες

Υπέροχο θα ήταν, να επιλέξουμε με προσοχή, «χτενίζοντας» τα βιογραφικά των υποψηφίων που αύριο θα καθίσουν σε μια καρέκλα αποφάσεων και σήμερα ζητούν την στήριξή μας.

Σοφό παραμένει, να είμαστε «ο εαυτός» μας… γιατί αν ενδυθούμε ένα άλλο ανάστημα, που δεν το κατέχουμε, για πόσο θα «ξεγελάμε» τον πλησίον? Κι αύριο? Που θα σβήσουν τα φώτα των εκδηλώσεων, των χειραψιών, των προσκλήσεων σε εμφανίσεις λαικές αγορές στασίδια και χοροεσπερίδες? Θα έχουμε την όμοια ενεργητικότητα, να είμαστε εκεί για εκείνους που σήμερα επισκεπτόμαστε? Μήπως να συγκρατήσουμε την ορμή για να την μετουσιώσουμε σε δουλειά την επομένη των εκλογών? Μήπως οι επιτόπου συναντήσεις να συμβούν αφού αποτελέσουμε τον στενό πυρήνα σε Δήμους και Περιφέρειες εκείνων που θα κληθούν να υπογράψουν για τις τύχες μας κονδύλια και έργα? Μήπως θα φαινόμασταν πιο χρήσιμοι και στους επικεφαλής των ψηφοδελτίων που συστρατευόμαστε ο καθένας μας, αν γινόμασταν οι τοποτηρητές των προβλημάτων κάθε συλλογικότητας αφουγκραζόμενοι τον παλμό της ελληνικής υπαίθρου και των αστικών μας κέντρων στην κανονικότητά τους (π.χ σε μια καθημερινή, κι όχι στα πανηγύρια?)

Αλτρουιστικό είναι ενώ η χώρα μετρά νεκρούς, και ανείπωτη δυστυχία, πληγές που θα κάνουν χρόνια … κι αν… επουλωθούν, να κάνουμε πράξεις για τον πλησίον, που δεν έχει ούτε νερό να πιεί, ούτε στεγνό στρώμα να αποθέσει την κούραση απ’ τα επάλληλα εύλογα «γιατί» που τον ταλανίζουν…Αν για παράδειγμα ο προεκλογικός αγών κοστίζει 10 ευρώ τα 8 θα έπιαναν μάλλον καλύτερα τόπο να πάνε σε είδος εκεί όπου οι άνθρωποι δεν έχουν γάλα να ταΐσουν τα μωρά τους (το ξόδι σε έντυπα φυλλάδια κάρτες και λοιπές προωθητικές κινήσεις μου προσωπικά το εναπέθεσα ήδη στην αγορά ειδών πρώτης ανάγκης για τους πλημμυροπαθείς)

Συνετό θα είναι να αγκαλιάσουμε με αγάπη όλους εκείνους που «ξεβολεύονται» απ’ την ησυχία της απλής κρίσης των κοινών, συχνά και της ανώφελης κατάκρισης, στην έκθεσή τους σε αυτά. Οι μάχες που θα κληθούν να δώσουν για την βελτίωση της καθημερινότητας του κόσμου, είναι ατέλειωτες και θέλουν ευθυκρισία, δικαιοκρατία, ευθυνολατρεία, συνέπεια λόγων και πράξεων, και αλλαγή της οικογενειακής τους έως σήμερα κανονικότητας, με απουσίες απ’ τα παιδιά και τα προσφιλή τους πρόσωπα αφού ο ποιοτικός χρόνος δεν θα υπάρχει σε καμία περίπτωση στα ίδια μεγέθη… Κανείς δεν εκτίθεται στα κοινά, για το καπρίτσιο του. Είναι η ασίγαστη ανάγκη να φανεί χρήσιμος, βοηθώντας με όλες του τις δυνάμεις για την βελτίωση κοινωνιών και δομών

Αλληλεγγύη για μένα σημαίνει ότι στις ομάδες των ΑΞΙΩΝ και ΙΚΑΝΩΝ κανείς δεν περισσεύει ούτε την επομένη … Κι αν ένα απ’ τα έδρανα του Περιφερειακού Συμβουλίου δεν κερδηθεί στη μάχη του σταυρού, έχουμε πολλά να κερδίσουμε, δίνοντας ο καθένας τις γνώσεις και τις εμπειρίες του συμβουλευτικά στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας για την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ στην ΠΡΑΞΗ. 90 μυαλά σκέφτονται καλύτερα από 20, 23, 25 ή 30

Με γνώμονα τον ΑΝΘΡΩΠΟ και βαθιά γνώση του ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, λόγω ιδιότητας, του ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (ομοίως) και της αποδεδειγμένης αγάπης μου για την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ Κ. Μακεδονίας (γιατί δεν είναι μόνο η Θεσσαλονίκη αλλά και τα χωριά, οι οικισμοί των ελάχιστων κατοίκων πια και οι κωμοπόλεις μας τις οποίες υπηρέτησα ως Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Δημοτικής Ενότητας Σοχού, ως επικεφαλής του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ, και ως Δημοτική σύμβουλος του Δήμου Λαγκαδά), ζητώ να διαβάσετε προσεκτικά την διαδρομή μου που απ’ την πρώτη μου έξοδο στην αγορά εργασίας στα 18 μου χρόνια, έως και σήμερα 30 χρόνια μετά δηλαδή, αδιάληπτα δουλεύω και προσφέρω, να με κρίνετε αυστηρά, κι αν φρονείτε ότι είμαι ικανή, έργοις και λόγοις, να επιλέξετε να με εμπιστευτείτε «ΞΕΚΑΘΑΡΑ» με έναν εκ των τεσσάρων σταυρών στις επικείμενες Εκλογές του Οκτωβρίου για την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Οραματίζομαι ένα μέλλον για την 15χρονη Βαλεντίνη μου και τα παιδιά σας, αξιακό, με ασφάλεια, με πεζοδρόμια, με χώρους άθλησης και ψυχαγωγίας, με δομές δια βίου μάθησης, με εξωστρέφεια, δυνατότητες καινοτομίας και επιχειρηματικές δράσεις, σε περιβάλλοντα «έξυπνων πόλεων», με τη δημόσια υγεία και την παιδεία στολίδια κι όχι βαρίδια, με τα Κέντρα Υγείας σε πλήρη ανάπτυξη, με ενσυναίσθηση και οικολογική συνείδηση, με ψηφιακή κατάρτιση, υποδομές σε χώρους πρασίνου, ασφαλούς οδικού δικτύου σε όλο τον οδικό άξονα, αντιπυρικών κι αντιπλημμυρικών έργων που σήμερα παρά ποτέ, αντιλαμβανόμαστε με τον πιο τραχύ τρόπο λόγω των ζοφερών στιγμών για την χώρα μας, γιατί θα πρέπει να υπάρχουν, δράσεις πολιτισμού, φεστιβάλ, μουσικοθεατρική παιδεία, χάρτες γευσιγνωσίας, διαδράσεις με το know how των Ελλήνων της Διασποράς, αδερφοποιήσεις και ανταλλαγές, τουριστική προβολή των ηθών και των εθίμων των παραδόσεων και των κοσμημάτων που λέγονται τόποι μας, κι η Κ. Μακεδονία βρίθει ομορφιάς ιστορικότητας και φυσικού κάλλους απ’ άκρη σ’ άκρη της.

Υποστηρίζω, τις παρέες που γράφουν ιστορία, τα μεράκια των ανθρώπων της ελληνικής υπαίθρου, την γνησιότητά τους, τις λαϊκές παραδόσεις, την άυλη πολιτιστική μας κληρονομιά, τα ανοικτά θέατρα και την ενίσχυση των μαθητών μας με κάθε μέσο, τις συντεχνίες, τον αγροτο-κτηνοτροφικό τομέα και τα έργα υποδομής που του οφείλουμε τα μέγιστα, καθώς κρατούν οικονομίες φυλάσσοντας Θερμοπύλες, τους παραγωγούς μας, μεταπράτες, τους εμπόρους που θέλουμε να βλέπουμε τα ανοιχτά τους κεπέγκια και στο μέλλον, τις Ορθόδοξες κοινότητές μας με τις δράσεις και τα έργα τους, τις σχολικές μονάδες και το έμψυχο υλικό τους, τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τους ανέργους, τις μονογονεικές οικογένειες και τους πολύτεκνους.
Δείτε λιγότερα
— μαζί με Xrysa Samou Mitrengas.