«Μαύρες σελίδες» γράφτηκαν επί των ημερών της Βασιλείας και ‘‘μαύρες σελίδες’’ γράφονται επί των ημερών της Δημοκρατίας.
-----------------
Οι απειλές για το Πολίτευμα & τη Δημοκρατία σήμερα δεν αφορούν τη μορφή, αλλά την ουσία.
- Ας τιμήσουμε ένα αληθινό αξίωμα, το Βασιλικό αξίωμα του Χριστού. Ο Χριστός είναι Βασιλιάς, «ο μακάριος και μόνος δυνάστης». Έχει βασίλειο και εμείς είμαστε οι υπήκοοί Του.
- Ας παύσουμε τον πόλεμο εντυπώσεων & την εκμετάλλευση που έχει ξεσπάσει πάνω από την σωρό ενός ανθρώπου, οποιουδήποτε ανθρώπου !
- Ας περιορίσουμε και τις υπερβολικές συνήθειες πένθους ειδωλολατρών !
Η Αγία Γραφή, διδάσκει ότι κάθε άνθρωπος είναι μια ψυχή, ότι όταν πεθάνει είναι εντελώς νεκρός και δεν έχει συναίσθηση και ότι η ελπίδα του για το μέλλον εξαρτάται από την ικανότητα του Θεού να τον αναστήσει.
- ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ & ΠΟΛΙΤΕΣ να είμαστε Ειλικρινείς και ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ, διότι :
1) Η απαγόρευση απονομής και αναγνώρισης τίτλων ευγένειας ή διάκρισης εντάσσεται συστηματικά στο άρθρο 4 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ που κατοχυρώνει τη γενική αρχή της ισότητας των πολιτών και ειδικότερες εκφάνσεις της, όπως η κοινωνική ισότητα, και στηρίζεται στις διατάξεις που κατοχυρώνουν τη δημοκρατική αρχή, τη λαϊκή κυριαρχία και την πρωταρχική θέση του πολίτη (άρθρα 1 και 2 Σ/1975), ενισχύεται δε και από την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.
1) Η απαγόρευση απονομής και αναγνώρισης τίτλων ευγένειας ή διάκρισης εντάσσεται συστηματικά στο άρθρο 4 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ που κατοχυρώνει τη γενική αρχή της ισότητας των πολιτών και ειδικότερες εκφάνσεις της, όπως η κοινωνική ισότητα, και στηρίζεται στις διατάξεις που κατοχυρώνουν τη δημοκρατική αρχή, τη λαϊκή κυριαρχία και την πρωταρχική θέση του πολίτη (άρθρα 1 και 2 Σ/1975), ενισχύεται δε και από την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου.
2) Μετά το δημοψήφισμα του 1974 η χώρα μπήκε στην Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, και "τέθηκε φραγμός στη δικανική χρήση τίτλων και προσδιοριστικών στοιχείων του καταργηθέντος πολιτειακού αξιώματος που θίγουν την ευαισθησία του ελληνικού λαού".
Εκείνο βέβαια το οποίο απαγορεύεται είναι όχι κάθε απονομή τιμής ή βαθμού, αλλά η απονομή ή η αναγνώριση υπαρχόντων (με οποιοδήποτε τρόπο, λ.χ. με κληρονομικό δίκαιο) προσωπικών ή οικογενειακών τίτλων ευγενείας ή διακρίσεως.
Δεν απαγορεύεται βέβαια η αναγνώριση ή απονομή ακαδημαϊκών τίτλων, ούτε υπαλληλικών και ιεραρχικών τίτλων (πολιτικών και στρατιωτικών), ούτε η επιβράβευση για εξαίρετες υπηρεσίες προς την πατρίδα ή για λαμπρές επιδόσεις σε κάποιο τομέα της δημόσιας ζωής, των γραμμάτων, τεχνών, επιστήμης και της οικονομίας.
Εκείνο βέβαια το οποίο απαγορεύεται είναι όχι κάθε απονομή τιμής ή βαθμού, αλλά η απονομή ή η αναγνώριση υπαρχόντων (με οποιοδήποτε τρόπο, λ.χ. με κληρονομικό δίκαιο) προσωπικών ή οικογενειακών τίτλων ευγενείας ή διακρίσεως.
Δεν απαγορεύεται βέβαια η αναγνώριση ή απονομή ακαδημαϊκών τίτλων, ούτε υπαλληλικών και ιεραρχικών τίτλων (πολιτικών και στρατιωτικών), ούτε η επιβράβευση για εξαίρετες υπηρεσίες προς την πατρίδα ή για λαμπρές επιδόσεις σε κάποιο τομέα της δημόσιας ζωής, των γραμμάτων, τεχνών, επιστήμης και της οικονομίας.
3) Γνωρίσαμε 200 χρόνια απέραντης κακοδιοίκησης και διαφθοράς, αδίστακτης κλεπτοκρατίας και ρουσφετοκρατίας, άφθονου πολιτικού φθόνου, ανεξήγητων ιστορικών δολοφονιών ηγετών, ποιοτικά ανεπαρκές και διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που υπηρετούσε και υπηρετεί τυφλά την προσωπική του ιδιοτέλεια και την αναξιοκρατική κομματική του υποτέλεια.
Γνωρίσαμε και γνωρίζουμε την παράδοξη υπερχρέωση του σύγχρονου Κράτους, τον διασυρμό του Έθνους και την απύθμενη φτωχοποίηση του Λαού μας.
Ας παύσουν λοιπόν, οι Κυβερνήσεις να λειτουργούν κυρίως ως μηχανισμοί εξισορρόπησης ιδιωτικών συμφερόντων, παρά ως έκφραση της «λαϊκής βούλησης», του Πολιτισμού, της αναπτυξιακής Παιδείας.
Ο Χριστός είχε τη δυνατότητα να δώσει κατά απόλυτη ευδοκία και επιλογή Του στους υπουργούς Του αποστόλους την ‘‘εξουσίαν πνευμάτων ακαθάρτων’’ και τους έδωσε πληρεξουσιότητες και αρμοδιότητες για να υπηρετούν στο Βασίλειό Του.
Σ’ Αυτόν ανήκει η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα, τώρα και εσαεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν !
Γνωρίσαμε και γνωρίζουμε την παράδοξη υπερχρέωση του σύγχρονου Κράτους, τον διασυρμό του Έθνους και την απύθμενη φτωχοποίηση του Λαού μας.
Ας παύσουν λοιπόν, οι Κυβερνήσεις να λειτουργούν κυρίως ως μηχανισμοί εξισορρόπησης ιδιωτικών συμφερόντων, παρά ως έκφραση της «λαϊκής βούλησης», του Πολιτισμού, της αναπτυξιακής Παιδείας.
Ο Χριστός είχε τη δυνατότητα να δώσει κατά απόλυτη ευδοκία και επιλογή Του στους υπουργούς Του αποστόλους την ‘‘εξουσίαν πνευμάτων ακαθάρτων’’ και τους έδωσε πληρεξουσιότητες και αρμοδιότητες για να υπηρετούν στο Βασίλειό Του.
Σ’ Αυτόν ανήκει η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα, τώρα και εσαεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν !
Αναστάσιος ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ {Δικηγόρος , Δημ/γος, Πολιτ/γος}
------
Αναστάσιος ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ {Δικηγόρος , Δημ/γος, Πολιτ/γος}
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου